OCEAN VUONG ŞİİRLERİ / İsmail Haydar Aksoy

Ocean Vuong Şiirleri

Çeviren: İsmail Haydar Aksoy

 

Ev Yıkıcısı

Ve böyle dans etmiştik: annelerimizin

beyaz elbiseleri dökülürdü ayaklarımızdan, Ağustos sonu

 

ellerimizi koyu kırmızıya döndürürdü. Ve böyle sevmiştik:

votkanın beşte biri ve tavan arasında bir ikindi, parmakların

 

tarardı saçlarımı – saçlarım sönmez bir ateş.

Kulaklarımızı tıkardık ve senin babanın öfke nöbeti dönüşürdü

 

kalp atışlarına. Dudaklarımız dokunduğunda kapanırdı gün

bir tabutun içinde. Kalp müzesinde

 

başsız iki kişi inşa etmekteler yanan bir evi.

Şöminenin üstünde her daim av tüfeği.

 

Her daim öldürülecek başka bir saat – sadece bazı tanrılara yakarılır

geri vermesi için. Tavan arası olmazsa, araba. Araba olmazsa,

 

rüya. O oğlan olmazsa, kıyafetleri. Hayatta değilse,

telefonu kapat. Çünkü çemberler çizerek

 

yol aldığımız bir mesafedir sene. Anlamı şudur bunun: işte böyle

dans etmiştik: uyuyan bedenlerde yapayalnız. Anlamı şudur bunun:

 

İşte böyle sevmiştik: bir dile doğru dönen

dil üstündeki bir bıçak.

 

 

Gün Gelecek, Seveceğim

Ey Ocean, korkma.

Yolun sonu öyle ötelerde ki

şimdiden ardımızda kaldı bile son.

Kaygılanma. Baban sadece ikinizden biri

unutana kadar babandır. Diz kapaklarımız

kaç kere öpse bile kaldırımları,

öylesine hatırlamak istemez omurga

kanatlarını. Ey Ocean,

dinliyor musun? Bedeninin en güzel yeri

üstüne annenin gölgesinin düştüğü

her yerdir.

İşte burada  o ev, ki çocukluk yonga yonga

kırpılmıştı tek bir kırmızı tuzak ipinde.

Kaygılanma. Ufuk adını tak ona

ve böylelikle ulaşamazsın ona asla.

İşte burada bugün. Hopla. Seni temin ederim ki

bir cankurtaran sandalı değil bu. İşte burada

kolları senin gidişini toparlayabilecek denli geniş

o adam. Ve burada o an,

ışıklar az önce sönmüştü hani, ve görüyordun hâlâ

adamın bacakları arasındaki o donuk el fenerini.

Kendi ellerini bulmak için

nasıl kullanmıştın onu tekrar tekrar.

İkinci bir şans diye yalvarmıştın

ve bir ağız verilmişti içine boşaltılması için.

Korkma, silah atışı

biraz daha fazla yaşamak isteyen insanların

sesidir sadece. Ocean, ey Ocean,

yukarı çık. Bedeninin en güzel yeri

yukarı doğru yönelen yeridir. Ve hatırla,

yalnızlığın dünyayla geçireceği

zamanı var hâlâ. Burada işte

içinde her şeyin olduğu oda.

Rüzgâr misali geçip gidiyorlar

ölü arkadaşların senin içinden,

bir yel çıngırağının içinden. Burada işte

bacaklarından biri hasarlı olan o masa ve onu tutmak için

bir takoz. Evet, işte buradaki öyle sıcak bir

odadır ki, öyle kan dökülmeyecek bir yerdir ki,

yemin ederim ki uyanacaksın –

ve şuradaki duvarların hepsini

deri sanacaksın.

 

 

Ocean Vuong, 14 Ekim 1988 tarihinde, Vietnam’ın Saygon (veya günümüzde kullanılan adıyla Ho Şi Minh) kentinde doğdu.

 

•