ANTİDOKS FRAGMANLAR 4 / Bora Ercan

Bora Ercan

ANTİDOKS FRAGMANLAR 4

4.1 Ekseri ekside seyrediyor şiir: eser miktarda tesir. Şair: ve sair. Yirmi altıncı sure: Ta sım mım, diye başlar şuara tayfasına, yani şairlere, ve belirtir en başta: bunlar Kitap’ın ayetleri olarak apaçıktır. Ama değil, hiçbir şey açık değil ki yazı sözün katili, söz ifadenin çaresizliğidir. Şairler, mayın tarlasında sek sek oynayan birer çocuk. Seke seke zamanın eğrisinde hep ilk nefeslerini arayan. Kitap der ki şeytanlar onların üstüne iner. Değil ama o da değil. Şeytan bu kadar acı mı çeker? İyi damıtılmış mürekkebin kekremsi tadındadır varlığı şairin, çapraz değişmeceli. Son nefese kadar negatif istiarede istirahat yok.

4.2 Cismike cismi dedi bir ağaç az önce, bir incir ağacı. İsmike ismi, dedi sonra ağacın perisi. Bu kadar alametten varsa kamusuz âlemde bir insan dünyaya belâdır, şairlerse kendilerine. Varıla varıla tasavvursuz tasavvuf. Bitmeyen tasarruf. Mazruf çürük, maarif yok, harf çok, zarf pek süslü, anlam felç. Dön geri dön. Çabuk. Nereye doğru bu hız? Dursun üretim, yaşasın sabotaj bayramı! Dünya dönerken zaman düz değil işte bilemeyiz kadar sürecek bu berzah: fersah fersah! Ucu görünmeyen miraç aç bi-ilaç. Feleğin çemberi hep felaket. Kaç taksitte taksirat affedilir, bütün günahlar peşinken.

4.3 Yediemin emaneti yedi, afiyet olsun cümlesine. Artık şerefsiz müşerrefler teşrif edebilir mükellef sofralara. İmansız âminleri müminsiz cemaatların. Ne şehittim ne şahit, sadece varlığa kefildim, cennetten daha ceninken kovuldum. Mekânsızdır kevnim, vecdim zamansız. Teselliler hep tecilliydi, bu nedenle gelmedi tecelli! Kambur kamın davulları gümbür gümbür, atlar kişniyor, rüzgâr keşişleme, keşişler uçsuz bucaksız bir geçitte. Her kırmızı kan değildir, her kan da kırmızı. Harp bitmedi: ne şark tükendi ne de kurban. Mimarlar imarsız, yavrular yuvasız, geyikten çok avcı ve nicedir günler hep yanlış saatte başlıyor, yarın gelmek istemiyor, gecelerse karanlığını özlüyor; madem öyle, yıkılsın mihrap, kırılsın ikonastasis, sönsün ner tamid! Ehven-i şere razı olmanın sonu şer-i şer, değil mi ki bütün adalet sarayları adaletsiz saraylarındır!